Zondag 19 april rijdt het peloton de 60e editie van de Amstel Gold Race, de enige Nederlandse wielerklassieker. Van Maastricht naar Berg en Terblijt, 257 kilometer, 33 hellingen, ruim 3.400 hoogtemeters. Het is de laatste editie onder koersdirecteur Leo van Vliet, die na dertig jaar plaatsmaakt voor Tom Dumoulin. Verschillende toprenners ontbreken op de startlijst, maar dat maakt de vraag wie de Amstel Gold Race 2025 wint juist boeiender. De odds wijzen een duidelijke favoriet aan, maar de geschiedenis van deze koers leert ons iets anders: juist in de Amstel Gold Race wint de grote favoriet opvallend vaak níét.
Wie ontbreken er en wat betekent dat voor de wielrenweddenschappen?
Wereldkampioen Tadej Pogačar slaat de Amstel over en richt zich op Luik-Bastenaken-Luik. Mathieu van der Poel en Wout van Aert hebben hun voorjaar na Parijs-Roubaix afgesloten. Tom Pidcock kampt met een knieblessure na een val in de Ronde van Catalonië, Isaac del Toro viel uit in het Baskenland met een spierscheuring en Paul Seixas richt zich op Luik.
Wat betekent dat voor de favorieten? Heel veel. Doordat zoveel toppers ontbreken, schuift Remco Evenepoel op naar dé grote favoriet. Hij staat bij de bookmaker op 1.85 voor de zege. Dat is voor een wielerwedstrijd van 257 kilometer met 33 beklimmingen buitengewoon hoog. Ter vergelijking: Pogačar stond vorig jaar op ongeveer 2.50 (zo’n 40% winstkans) toen hij wél meereed, en hij werd uiteindelijk tweede. De markt schat het verschil tussen Evenepoel en de rest dus nog groter in dan het verschil tussen Pogačar en het peloton vorig jaar.
De nummer twee in de markt is Skjelmose, op 7.50 (circa 13% winstkans). Even in perspectief: de bookmaker acht Evenepoel ruim vier keer zo waarschijnlijk als winnaar dan de titelverdediger. Matteo Jorgenson volgt op 13.00 (circa 8%) en Kévin Vauquelin op 19.00 (circa 5%). Kortom: alles buiten Evenepoel wordt door de bookmaker als outsider gezien.
Evenepoel: de cijfers achter de favorietenrol
Remco Evenepoel koerst dit jaar in het shirt van Red Bull-BORA-hansgrohe. Na een zware crash in december 2024, waarbij hij meerdere botten brak en longkneuzingen opliep, stapte hij in februari alweer op de fiets in wedstrijdverband. Bij de UAE Tour pakte hij meteen de tijdritzege. En in de Ronde van Vlaanderen (5 april) eindigde hij als derde, alleen Pogačar en Van der Poel waren sterker. Bedenk daarbij: het was pas zijn tweede keer in de Vlaamse klassieker, op een parcours dat helemaal niet bij zijn stijl past. En tóch hield hij twee van de beste eendagsrenners aller tijden bij.
Vorig jaar werd Evenepoel derde in de Amstel Gold Race, in exact dezelfde seconde als winnaar Skjelmose en Pogačar. Die sprint met z’n drieën op de vlakke aankomst in Berg en Terblijt liet twee dingen zien: hij overleeft de Limburgse hellingen prima, en als het op sprinten aankomt in een klein groepje, doet hij gewoon mee.
Wat betekent dit voor jouw weddenschappen? De Amstel Gold Race ligt Evenepoel simpelweg beter dan de Vlaamse koersen. Het gaat om inspanningen van één tot twee minuten, en dat is precies waar een motor als die van Evenepoel het verschil maakt. De Keutenberg (31,5 kilometer voor de streep) is met 20% de zwaarste helling. Maar traditioneel is het de Cauberg, op 22 kilometer van de finish, waar de koers pas echt losbarst.
Titelverdediger Mattias Skjelmose won vorig jaar in een fotofinish. De Deen zat slim in het wiel van Pogačar toen die aanviel, sloot aan met Evenepoel en had vervolgens de snelste sprint. Dat was geen toeval: Skjelmose kan klimmen én sprinten in een klein groepje. Maar voordat je direct gaat inzetten op Skjelmose, er zit een addertje onder het gras. Vorig jaar deed Pogačar het zware werk vooraan en klopte zichzelf leeg. Zonder zo’n locomotief moet Skjelmose zelf de koers bepalen, of hopen dat Evenepoel dat doet. Dat maakt zijn kansen een stuk kleiner dan vorig jaar. Toch past de Amstel Gold Race bij hem: vier van de laatste vijf winnaars kwamen uit een klein groepje en wonnen de sprint. Alleen Pogačar in 2023 won solo. Op 7.50 (13% kans) voor de winst en 2.50 voor een top 3 plek is hij de logische tweede favoriet.
Parcours en koersdynamiek: waar valt de beslissing?
De Amstel Gold Race 2026 wordt beslist in de laatste 50 kilometer. De Gulperberg (600 meter aan 6% stijging) opent de finale op 47 kilometer van de finish. Daarna volgen de Kruisberg (700 meter aan 7,3%), de Eyserbosweg (1,1 kilometer aan 7,6%) en de Keutenberg (1,6 kilometer aan 5,2%, met stukken tot 20% stijging). Deze vier hellingen binnen zestien kilometer vormen het slagveld waar de grote groep uiteenvalt.
Wie naar de geschiedenis kijkt, ziet een duidelijk patroon: de winnaar van de Amstel Gold Race komt bijna altijd uit een kleine groep die zich vormt op of vlak na de Keutenberg. Vorig jaar reden Pogačar, Skjelmose en Evenepoel weg na de Keutenberg. In 2024 ontstond de beslissende kopgroep van vier renners op de Geulhemmerberg, dertien kilometer voor de finish. In 2023 ging Pogačar er alleen vandoor op de Bemelerberg.
De Cauberg, op 22 kilometer van de streep, is de bekendste klim, maar niet per se de plek waar de wedstrijd wordt beslist. Sinds de finish in 2013 werd verplaatst naar twee kilometer voorbij de top, is de Cauberg meer een springplank dan een aankomstklim. Wie op de Cauberg aanvalt, moet die voorsprong nog twee kilometer vasthouden op vlak wegdek. Dat maakt een solo erg lastig. Het verklaart waarom vier van de laatste vijf edities eindigden in een sprint uit een klein groepje. De weersomstandigheden zondag: minimaal 4°C, maximaal rond 14°C, 20% kans op regen en lichte noordenwind. Fris maar goed berijdbaar.
De favorieten voor Amstel Gold Race 2026 wijzen overduidelijk richting Evenepoel. Met een impliciete kans van 54% is hij de grootste favoriet in jaren. Maar de Amstel Gold Race staat erom bekend dat de topfavoriet hier opvallend vaak níét wint. Vier van de vijf laatste edities eindigden in een groepssprint, en in een sprint kan één verkeerde positie het verschil maken. Skjelmose weet dat als geen ander. Grégoire loert op zijn doorbraak. En ergens in het peloton rijdt een renner mee die we nog niet op de radar hebben. Dat is de charme van de Amstel Gold Race, al zestig jaar lang.
